O Kadın ben olmak istiyorum...

            Cipram rules diye bitirdiğim son yazımı Cipram Ends diye devam ettirmek istiyorum , çünkü bıraktım...
Geçen hafta çok korkunç geçti...Çarşamba , perşembe , cuma günü kah yalnız kah tanımadığım bir adamla ordan oraya savruldum durdum...Perişanlıktı benim için... Çok üzüldüm , eminim halimi görenler de üzülmüştür...İş sarktı pazartesi gününe ve pazartesi Allah yardımcım oldu , hallettim...Öyle zorduki yalnızlık...
Neyse..
            Cuma akşamı benim zorlamalarımla yemeğe çıktı, Bağdat caddesi çok güzeldi..Kalabalık ama huzurluydu,dışarıda oturarak yemek yedik ..Siparişler gecikti ama olsun... Sonra eğlenerek eve döndük... Ve yılbaşına girdim çığlıklarla...Uyudum kaldım ...O ve ben güzel bir gece geçirdik...Kendi aramızda ,herseye ramen güzeldi...
            Ona bir sürü tavsiye verdim , ama sonra bir seyi fark ettim...
Şuan bu hayat koşturmacasında bukadar yorulurken , bukadar uzaklaşırken birbirimizden , acaba ileride daha da büyük bür yorgunluğa girince perişan olup iyice yalnızlaşacak mıyım...Bu gece yine reddetti beni...Yorgundu uykusu vardı vs vs vs,hep bir seyler vardır zaten...Ve bana sendeki libido bende olsa gibi cümleler kuruyor bazen,nekadar iğrenç bir duygu bunu duymak biliyor musun...Çok zorlanıyorum...Onun hayatında basarılı olması için istediğim bunca şey ve verdiğim bunca emek beni bitirecek mi , gün geçtikçe uzaklaşıp kopacak mıyız, benim sonum mu olacak...Böyle olmaması için birbirimize kenetlenmiş ve mutlu etmeye calısan iki insan olmalıyız...Eskisinden çok mesaj atmalı belki sevdiğini söylemek için,belki daha çok yanaşmalı,daha şevkatli olmalı ki ben bu hayatı kaldırabileyim... Yoksa sonum olacak..
            Çok severken bu duyguları neden yaşıyorum , neden bana böyle hissettiriliyor defalarca söylememe ramen..
Değişmeyecek biliyorum ve sonum olacak belki.Çok korkuyorum...
Kendimi kendime saklayacağım demiştim..
Yapamadım..
Sanki zamanı mı ?
Bu verdiğim cesaretler ,destekler sonunda beni mi vuracak ne dersin ?
Ben de bilmiyorum..
Kendime kalmak istiyorum..
Daha halim kalmadı hayata..
Biraz nefes almalı güç toplamalıyım..
Ses duymamalı ,bilmemeliyim..
Mutlu olmalıyım sonunda, yakalamalıyım..
O romantik komedideki kız ben olmalıyım....
Aşk olmalı,elinde bi şişe ve çiçekle belirmeli kapıda...
Bakmalı gözlerime , ben karsılamalıyım onu pijamayla , bir seyler söylemeli gözlerimin icine bakarak ,sarılmalıyız,öpüşmeliyiz,sevişmeliyiz , dakikalarca , hedefe varmak olmamalı amaç , hissetmeliyim varlığını ,sadece ona odaklanmalı zihnim bedenim,uzun uzun , ağır ağır , koklar gibi...Hiç bir sey olmamalı aramızda bizi ayıran...Kendimi bırakmalıyım ...Huzur bulmalıyım... Aşkı yaşamalıyız... Sadece ikimiz olmalıyız...O gün ve sonrasında...
O ve ben..
Olmazmıki ? O filmler hiç gerçek olmaz mı....Ama hayatım da hep olmasını dileyerek yasadım..
Bir kez olsun bana bir ayrıcalık olmaz mı....
İşte bunları istiyorum...
Hoşçakal.