Şaşkınım..
Bugun son yazımın tarihine baktığımda , neredeyse bir sene geçtiğini görebiliyorum..
Kendime bu haksızlığı nasıl yaptğımı çok merak ediyorum..
Kendime yaptığım çook haksızlık var..Ağa takılmış da çırpınan bir balıktan farksızım..
Bu gece çok uzun uzun konuştuk..
İç açıcı olmasa da belki de geleceği açıcıydı bazı şeyler..
Şimdi ben biraz daha huzurlu , biraz daha mutlu ve şükürlerle doluyum..
Heleki eski yazılarıma baktıkça...
Bu girdaptan kısmen de olsa çıkmış olmam şükretmeme sebep oluyor..
Acı içindeyim bir yandan da ,27 yasındayım ve son 4 senem kendime çöpten bir hayat hediye etmemden ibaret..
Kendimi bulmak istiyorum,daha fazla geç olmadan...
Aklın yolun bir , ömür 1 gün , o da bugün değil aslında..
Köklü değişimler , kararlar,amaçlar,hayaller gerek hayata..
Kendimi sardığım bu kozada mutlu olsam da suanda,ileride de olabilecek miyim.?
Olamama korkusu bile beni ürkütüp silkelemeye yetiyor...
Şimdi yapmam gerekenler var,kendime hediye etmem gereken koca bir hayat, kurtarılması gereken yüzbinlerce gün,telafi edilmesi gereken saatler..Beni bekleyen bir sayfa..
Mutluluk ve huzuru kabul edeceğim,kötü herseyi atabileceğim bir sey lazım bana..(daha geniş bir yürek belkide)
Bunun için kocaman bir öğütücü bile alabilirim..
Midemin kaldırmadığı herşeyi bırakayım da o öğütsün...
Daha fazla oyalanmamalıyım şuan..
1sene sonra yazmış olsam da bazı şeylerde bir kaç adım atabilmiş olmak beni mutlu etti..
İyiki varım ..
İyiki varsınız ...iyiki olacaksınız..
Kendimi çok seviyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder